ده . رسول - عليه السّلام - دست در دست او نهاد . او گفت : يا رسول اللَّه ! مرا دو خرماستان ( 1 ) است ، يكى به بالاى مدينه و يكى به زير مدينه ، جز آن چيزى ندارم . هر دو قرض كردم بر خداى - عزّ و جلّ . رسول - عليه السّلام - گفت : نه ، يكى قرض كن و يكى رها كن تا معيشه ( 2 ) تو و عيال تو باشد . گفت : يا رسول اللَّه ! چون چنين مىفرمايى ، گواه باش كه از اين دو خرماستان ( 3 ) آن كه بهينه است خداى راست ، و آن حايطى است سيصد ( 4 ) خرما بن در او ، رسول - عليه السّلام - گفت : اذا يجزيك اللَّه الجنّة ، خداى تعالى به جزاى آن بهشت به تو دهد . آنگه ابو الدّحداح بيامد و اهلش و فرزندانش در حديقه بودند ، گرد درختان مىگرديدند و كارى مىكردند ، آواز داد و اين بيتها انشاء كرد : هداك ربي سبل الرّشاد الى سبيل الخير و السّداد بينى من الحايط لي بالواد ( 5 ) فقد مضى قرضا الى التّناد ( 6 ) اقرضته اللَّه على اعتماد بالطَّوع لا منّ و لا ارتداد الَّا رجاء الضّعف فى المعاد ( 7 ) فارتحلي بالنّفس و الاولاد و البرّ لا شكّ فخير زاد قدّمه المرء الى المعاد ( 8 ) امّ الدّحداح گفت : بارك اللَّه لك فيما اشتريت ، خداى تو را مبارك كناد آنچه خريدى . ابو الدّحداح ( 9 ) اين بيتها بگفت ( 10 ) : بعلك ( 11 ) ادّى ما لديه و نصح انّ لك الحظَّ اذا الحظَّ وضح [ 326 - ر ] قد متّع اللَّه عيالي و منح بالعجوة السّوداء و الزّهر ( 12 ) البلح

--> ( 1 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : خرما استان . ( 2 ) . همهء نسخه بدلها : معيشت . ( 3 ) . فق ، مر : خرما استان . ( 4 ) . مج ، دب ، آج ، مر : ششصد ، وز ، لب ، فق ، مب : شصد . ( 5 ) . آج ، مر : بالزّاد ، مب ، فق : بالرّاد . ( 6 ) . مج ، وز ، آج ، لب ، فق : التّنادى . ( 7 ) . مج ، وز : المعاد . ( 8 ) . دب گفت يا رسول اللَّه . ( 9 ) . مج ، وز : ندارد . ( 10 ) . مب نظم . ( 11 ) . اساس ، مج ، وز ، دب : مثلك ، با توجّه به آج و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد . ( 12 ) . مج ، وز ، دب : و الزّهو .